dondurulmuş durumların sıkıcı -leri. bazen şeylerin birden çok olması sayılmalarına değeceklerini gösteremez. niceliksel olarak gereğinden fazla yer kaplayan -sadece; dolaylı olarak da entropinin en güçlü olduğu varlıklar. düş müddetini yeterince uzattığında zaten nesnelerin şeyleşeceği… katı çeperleri selülozla kaplı insan. psikolojik çılgınlığı elektroşokla evrimleşmiş gri ve sevimsiz hücreler bütünüydü belki. gereğinden...
giriş “bitti”. kahve bardağının kişiliği yahut dibinde yer açan gelecek. -“yaşlanmış mimozaları kaldırmayın ortalıktan; türlü yasemin kokuları nasılsa, onlar, dilimizde sarı lekeler bıraktı. dokundu nasıl olsa birbirlerine, parmak uçlarımızdaki izler. yasemin kokusu anıtsal: üçer şeritle otomobil gezdiren çocukların demleme çay kokusu. “sonra adam, masalı yarım bıraktı”. -“arınmış duaların getirisinin çok...
o altlık, bu altlık, şu başka bir şey… görüntüler bulanıklaşıyor: -“eminim, neleri görebildiğimi bilebilmenizi sağlasam benim gördüklerimi görmezdiniz…işte bu, kişilik toleransı körlüğünün korkutucu bir tanımıdır. tütünün altlığı bir iddiaya göre kola iken bazı durumlarda bira olabilir: çok saçma bir cümle olsa da, yokluğun değeri zor bulunan emtialara sahip coğrafyalarda çok...
tekne’den: sokaklarda … (çoğul ekleri var sonlarında) dolaşıyor. — bazen tek bir cümle yazmak için … çok şey yapmıyorsun! Kalabalık sanıyorsun sonra -ki sen zaten kalabanın anlamını iyi biliyorsun. kalıyorsun işte; bazen çok şeyler … (dolaşmaya) çıkıyor, kabulleniyorsun. — kuş resmi çizdim aslında buraya — koynunda uyandırdığında tecessüs ederken meraklı...
insanlar neden çirkindir? en başta, ‘kafası hariç’ ölçümleri tahrik edici bulduğundandır… belki. yine de heyulanın cismi, en baştan belirliyken, detayları neticeye değil, öğrenilmişliklere emanet etmesindendir belki. insan, belirlenmiş olana yöneltilen adab tavsiyelerine kulaklarını açar: inşa eder çirkinliğini. santim santim ölçülüdür, mezura gibidir insanı insan yapan ahlak. doğuştan gelenle, sonradan üzerine...
-“daha enteresan şeylerim var aslında. torbam geniş, alabildiğine hikayelerle dolu, şambaba tatlısı ve üçlü priz var bir de.” -“tse onaylı olsun ama kablosu, özellikle… kontratlar yüzünden bir sürü şarkıcı, futbolcu ve elektrik şalteri; kafası bir atınca…” -“doğru haklısın. küçük şeylere önem vermek gerekir. orta dünya diliyle söylersek: elfin gobline gazabı,...
kollarım olsaydı keşke, sarmalamak için kendimi. soğuduğunda ısıtmak için ellerimi, ılık nefeslerim ve sahilde ılık meltemlere tutturacağım kanatlarım olsaydı. dev gibi ağaçlarım olsaydı, uçsaydım tepelerinden… sağlam yumruklarım ve dişlerim olsaydı, ‘korkma’ demek için kendime. takatim olsaydı bir de; anasını satacak bir dünyam olurdu, belki. hayallerim olsaydı, pembe panjurlu evde, Grateli...
takılı kalmış bir pırasaydı geçmiş… farklı diller ya da ayrıntılı hayal güçleri; geçmiş takılı iyelik zamanlarında sahipsiz itler gibi bağımsızlığa koşturduk. oysa mülk çok seye temel idi, fakirdik hep biz… pırasa kokusu sinmiş ve kızartma yağı lekeleri kalırdı ardımizdaki evlerde. berimizde çok şey kaldı hep; hatıratı zengin gevezelikler, kanıtlarinı yüksek...
çılgın böceklerin engizisyon kapışmaları canlı yayınlanacakmış diyor, karıncalar. böyle arena gibi bir yermiş, orası, damlarında karpuzlar varmış. kafaya düşünce yaran saçmalıklar falan. zaten aslan yaşamadığı için kanişlerle dövüşülüyormuş o arenalarda. neyse, öyle zamanlarda göğün yeşilini özler tüm habitatlar. belki bir yangın çıkar ya da üstümüzden salatalık kayar? bir şeyler olur...
direniyor, eksik bazı. bazen de fazlası var arada. bilmiyorum. mesela sevginin kendisini çok seviyorum, bu olağan ve üstü olanın karışımı: yanında olsun istersin. sadece bu. hava serin eserken, sarılmak isterin güneşin tam ortasında. hani, yıldız tarlasının ortasında tek gördüğün sonu gelmezlik olur ya… sevgi de böyle bir şey… kum gibi...
Bu sayfalarda herhangi bir kişinin herhangi konular hakkında herhangi edinilmiş bilgileri ile bir şekilde derlediği fikirleri yer alacaktır.
