paye-i dilşat

Kafayı kaldırmak lazım belki; erk sahipleniyor, erkin kolları uzun… kadının bedenine, erkin kolu uzanıyor: dile ve türküye ve Bedrettin’e ve Mansur’a kan damlamış, toprak doymuş kana -anne olmak kalmış kadına: damgalamış kanun; kutsal!

Devletin tanrısı erkek, devlet İsa’nın dirilişinde, Musa’nın asasında, “Hutbe-i Veda ile aczden gayri cebri meşru kılan Adem’in” sesi devlet: tanrının siki bile bozamadı bakiri.

Analar toprağa doğurdu, kan kokusu ağıtlarda acıyı bile bastırdı: kadın doğurdu, Kibele koca memeleriyle Lilith’i boğdu. Zerdüştün paye-i dilşadı acizliğini kaktı da yasada boğdu martı kanatlarından kopan rüzgar perçemini. Özgürlük analar divanından koparıldı da beden makinaya boğduruldu… Üretme, üreme… bir insanı kanun hükmünde üretme, yeter!

orijinal tarih, 2012, haziran