bilinç içeren fincan dibi

giriş

“bitti”. kahve bardağının kişiliği yahut dibinde yer açan gelecek.

-“yaşlanmış mimozaları kaldırmayın ortalıktan; türlü yasemin kokuları nasılsa, onlar, dilimizde sarı lekeler bıraktı. dokundu nasıl olsa birbirlerine, parmak uçlarımızdaki izler. yasemin kokusu anıtsal: üçer şeritle otomobil gezdiren çocukların demleme çay kokusu.

“sonra adam, masalı yarım bıraktı”.

-“arınmış duaların getirisinin çok olduğu dünyalar da vardı, birikim hesapları yahut yatırım fonları: bankalarda yaseminler demlenmeye kaldı, termoslar dolduruldu, pikniğe çıkıldı bankayla. biri, birilerini hep bir yerlerde biriktirdi”.

“insanlar bildim sadece coğrafi konumlarıyla vardılar”.

-“faiz getirileri yükseldikçe, otomobil gezdiren çocukları teker teker katlettiler. adına kader dediler, sonralıkla. fincanın dibinde birikmiş yarınına muhtaç: şeytanı bol telve lekelerinin gelecek taahhütlü evlilik kuponları ve gündelik yaşama dair sıkıntılar”.

“kasalarda saklayın güzel kokulu iyi zamanları”.

-“zamanı gelince, açarsın: kornealarımız değdi birbirlerine, parmak izlerimiz kriminaldi. konuşmak için anlatmak gerekli derlerdi. üfledi; yettiğince rüzgarı, saçlarında gezindi. seninle benim olanın öyküsü, sıkışık kaldı olaylar döngüsünde. mutlu çocuklardı onlar: bedenlerini gezdirirlerdi metal kaplar içinde. tanrısal sefer taslarının sağlıklı öğünleriydi onlar. dualar karıştı: telveden sonat okuyan sopranonun dramatik göz çizgileriydi. umar vaadini haizdi dili: yapılacaklar umut oldu, parmak izlerimizden kalanlar çamaşır suyu katkılı sabunlarla çitilendi. kalan artıklarımdı”.

şarkı

vie lare ‘y ya. evren hakim olanın tüm uzamlarında, vie lera o’ laha biçilmiş pahasıyla iz gösteren hatıra. o’ lera ‘y ala omsuz kalanın ruhu şad edilir yet lena o’ kahla yeni hatıralar her gün biçilmiş öyküler ve lahe yo lare bilet kesilmiş duracaklara yeni kıymetler ka ‘la o’ hey yol ol semi ‘y oh ke’ tre vie ley’ vie lare lare ‘y ya yalla o’ kainat eşyalar dolusu tekillik ve çoğulluk barınır kıtlıkta. vie lare ‘y ya. bilincin kıymeti, hakim olanın ve aşağısının kutsal rahminde dipsiz rezillik, her şeye! ville o’ lare ‘y ya. leyla!