karakter: hüdaverdi

-“pardon. bir yerlerden mi ısırıyor sizi gözüm yoksa bir şekilde ya da herhangi bir kelimeyle hitap etsem mi uygundur acaba? soyunabilirim önünüzde ya da hüdaverdi diyebilirim. güzel bir isimdir hem, hem de soyunmaktan kolay, gerçi zor olsa da soyunabilirim. isterseniz tabii ki. çıplak bir insan görmek de zorla olduğu vakit tacize girer, o kadar hukuki bilgim var. aslında biraz daha bilgim var ama her şeyi paylaşmayı utanç verici buluyorum. susmanın altın ederinde olduğunu söylemiş dedelerimiz. genelde onlar daha fazla bildikleri için susmayı tercih ediyorum, fark etmişsinizdir, içime atıyorum genelde. hüdaverdi konusunda hala bir ilerleme yok ve ben hala size nasıl veya ne şekilde hitap edeceğimi bilmiyorum. soyunabilirim hala. siz isterseniz benim hoşuma gider, çıplak görülmeyi sevmesem de zırıl zırıl şeffaflaşabilirim belki. içimdekiler de gözükür…merak etmeyin, yemek yemedim iki gündür, sindirilmiş tavuk eti ve domates kabukları görmeyeceksiniz. (…) hala bir yanıt vermediğinize göre belki siyasi bir çarpışma içine girmişizdir diye düşünüyorum. hemen söyleyeyim, alabildiğine liberal yeri geldiğinde muhafazakar bar taburelerinde ise solcuyumdur. kulağımın arkasında bir düğmem bile olabilir, çevirdiğiniz kanalda uzun süre sabit kalır, genelde susarım. (…) çirkin mi buldunuz acaba beni, dilinizi bir kerpeten yardımıyla çeksem daha fazla hece ederdi tükrükleriniz. o kadar suskun…siz de mi ben gibisiniz acaba? içinize mi atıyorsunuz? hadi bari söyleyin, nasıl hitap edebilirim ki size? gerçekten tahmin bile edemiyorum, yürütsem bir tahmin, keşke bir laf atsanız da; soyunsam mı? böyle herkesin içinde. herkes dediğim, işte ben…ayna sayılır mı? (…) hüdaverdi diyeyim ben size. nasılsa içimize atıyoruz, hüdaverdi ile karşılıklı iki susarız”.