karakter: kamil

İyi biriydi aslında Kamil. Çoğumuzdan iyi. Mesela geçen günlerde tam 15 saniye şükretti. Düşkünler, mahkumlar ve ölüler için. Her biri için tam 5 saniye, ayrı ayrı. Kabul ediyordu Kamil, anılarında bazı kötülükler de vardı. Pek hatırlamak istemediği, hatırladıkça utandığı ya da olmasa da olurlar. Yine de şükretti Kamil, mesela, kendinden aşağıdakilere. O kadar düşmediği için.

Bazen kötü de olabiliyordu Kamil. Herkes gibi işte, sövüyordu arada. Müslümanlara, Hristiyanlara ve Yahudilere. İsis’e de sövdüğü oldu, Zeus’a da. Yarattıklarından ötürü kibrine de sövüyordu, mahlukattan ötürü yaratanlara da. Osiris’e sövdü, Kybele’ye sövdü, Romulus’a sövdü. Tam 21 saniye. Her biri için 7 saniye. Bağrı açık küfürlerle. Mesela geçen günlerde, Kamil, şükretti. Maaşından ötürü ve başını sokabileceği kiralık dairesinden ötürü, müteahhitlere ve tanrıya. İmar için belediyeye, beton için kimyagerlere, öldükleri için işçilere.

Sonra, bir gün, dertlendiğinde, örneğin; Kamil, zapturat altında kalmış bir memleketin kurtarıcısı gibi güneş gibi doğduğunda, ferah aleviyle cengaverliğinin; bir kurtuluş destanı olmaya karar verdi: İyi biri olan Kamil’in kurtuluşu. Tam 12 saniye kendisine küfretti. Sinsi de olabiliyordu, bazen hepimiz gibi olma taklidi yaparken. Sigarasını yarım ağız, bıyığının yakasından tüttürürken ve dumanlarını kah burnundan kah genzinden bocalarken, elinde rakı kadehi, Kamil, hepimizin anasına avradına küfretti. Dış politikası insan bedenli beyinsizlere emanet bir ülkeymiş gibi madenler dolusu çöktü Kamil; metan gazı osurdu, inşaat demiri sıçtı.

Neticede iyi biri gibiydi Kamil. 45 dakika boyunca belediye otobüslerine aktarma hakkı vardı. Aktardı Kamil. Hayatını otobüslere kattı, işe gitti geldi, maaşını alıp uçkur salladı, TNT üretim tekniklerini ve yapılardaki kolon dinamiklerini çalıştı. Gecelerce. İyi biriydi Kamil. Herkes gibi.