d’nin yankı odası
yankılanıyor bazen sesi, d harfiyle okunmuş t sesi gibi uzak sanki biraz.
kumrunun cebecide kırmızı akrabaları var, gibi. haber vermek sanki, biraz sürreal.
adı konsa belki, g sesiyle çokça, biraz da t harfi, genizden. neticede tarih adem’in şeylere ad koymasıyla başladı. sabit değildik bir derece, sularla taşınan alüvyonlar kadar belki.
havva’mız salça kaynatırken geliştirdik grameri ve teşbihi. yine de hiç barışmadık geçmişimizle. gerçek değiliz işte, itiraz buyururuz. ciddiyetimiz kuşkumuzdan, neyiz biz?
