direniyor, eksik bazı. bazen de fazlası var arada. bilmiyorum. mesela sevginin kendisini çok seviyorum, bu olağan ve üstü olanın karışımı: yanında olsun istersin. sadece bu. hava serin eserken, sarılmak isterin güneşin tam ortasında. hani, yıldız tarlasının ortasında tek gördüğün sonu gelmezlik olur ya… sevgi de böyle bir şey… kum gibi...
Sanat
çok acaip şeyler oluyor, karanlığa elini uzattığında, fareler kemiriyor kralı. enteresan; böyle, dum-tıs… sonra duruyor, sakin bir meltem esiyor, huzur var sadece o an ve yemyeşil çayırlar. dereye bir kuş bakıyor, avına kesilmiş, tedirgin, hızlı, ve ve… yükseliyor göğe, ardından… atılıyor dereye doğru, ayaklarında balık, can çekişiyor. dağın kralı görüyor...
çok küfürlü bir geceydi, sonrakiler hep ona kıyasla güzeldi. dertli atlar, dört nala salyalar saçıyor, sonra düzensiz teklemeler bayatlatıyor pekmezleri. hep satıcılara geçmiş bu düzen, dayılar teyzelere kıyasla yaşlanmışlar. ne garip, kayıp paralar, sahipsiz kumbaralarda takla atmışlar. ne demişler saçma sapan, eksik hep eksik işte, yapacak çaresizlikten başka yok yok....
hiç bi’ bok olamayanların öfkesi taşıyor, sıkım sıkım. ter basıyor ama kuru, tenim ve daralıyor duvarlar devamlı… hiç bi’bok olamamaya devam edenler kurdukları hayallerde terli terli buz yuvarlıyorlar dilleri üzerinden. hiç de bir mekana sığamayan ama kafası g’zel hayaletin eksik harfleri çıkıyor bulmacalarda ve sonra yine sıkım sıkım daraltıyor sanki...
Bu işten yırtmak için saat numarası yapalım; sen yelkovan ol, ben yengeç; soranlara hep aynı yanıtı verelim: -Vakit çok geç… orijinal tarih, 2012 ağustos
beyaz papağan, pencere kenarı ve aç karınlı koca gözlü bir zenci. gökyüzü gri, güneş hür bırakmış, nefes nefes açan çiçekler hep tek başlarına: böcekler ve yalın ayaklı deniz gözlü hürriyet… beyaz papağan pencereye konduğunda ve karnı acıkmış bir karaltı dünya toprağına ellerini sapladığında, böğrümden gelen gri bir gökyüzünün yağmur hırıltısı:...
bu işlerde bir yabancı var sanki, gökte kırmızı bulutlar, kabulleniş sergileri açan yıldızlar; ah o içimde büyüyen Shakespeare modernizmi… acı gibi çıkarması kıyısından gömleğin, bir anı izi, kıpkırmızı! Ama yine de gözler duymaya yarar, ve renkler güzel kokar. orijinal tarih, 2012 mart

