opera aletlerinin daveti
“Biraz buz” dedi, gizemli opera fabrikasının direktörü Bay Nesliyakan. Organik bahçe kavakları üzerine yazılan bir arya ile dolu dolu geçmişti son günleri. “Lütfen biraz buz, bu gelenekselcilerden ziyade” diyerek çağırdı hizmetliyi. Masasının sağ yanında koyu kahverengi metronomu duruyordu. Solda hocası, Bayan Herdaim’in İnönü’ye verdiği konserden bir kare fotoğraf, ağzı kocaman açık. Telefon ahizesini eline alıp santralin numarasını çevirdi. Üç tane sıfır. “Hizmetliyi yollayın bana” diye yakardı, sanki. Televizyonda reklam geçti, organik gizem fabrikası açılışına sayın başbakan davetliydi.
Not: Organik Gizem Fabrikası, 1937 yılında bizzat Mehmet Kamil Efendi (Girenay)’nin talimatıyla şimdiki Balıkesir Tren Garı’nın olduğu yerde kurulmuştu. 1972 yılında TCDD’ye tahsis edilen binanın sarıya boyanmak istenmesi üzerine Organik Gizem Fabrikası, üretim gereçleri ile birlikte Ankara Bentderesi’nde küçük bir kulübeye taşınmış ancak işçilerin kadrosu TCDD’ye devredilmiştir. Fabrikanın tek personeli olan Genel Müdür Ekrem Azözkeser’in idaresinde üretimine 1973 yılında “Bentderesi’nden Hallice Kulübe”de tekrar başlamıştır. 1972 yılında TCDD içinde bir takım “garip” olayların yaşanması; ilgili bakanın araştırma talimatına rağmen nedenlerin bulunamaması ve en son 1973 yılı 18 Şubat’ta, tren yolu olmayan bir kasabadan zıplayan bir lokomotifin geçtiğine dair ihbarlar gelmesiyle gözler Organik Gizem Fabrikası işçilerine kaymıştır. Demiryolu sendikacılığının da bu yıllarda ortaya çıkması ve Balıkesir Tren Yolu Bakım işçilerinin sendikanın yönetiminde güç kazanmasıyla birlikte TCDD Balıkesir Gar Şefi Necati Gülerceli, Organik Gizem Fabrikası kadrosuyla TCDD’ye geçen tüm işçileri sendikaya maaşlı yönetici olarak işe aldırma hareketine girişmiş; Balıkesir halkının üç kere Ankara’ya yürümesi ardından 5 Nisan 1974 tarihinde bu hareket başarıyla sonuçlanmıştır. Sendikaya geçen işçilerden Muammer Eroğulcan ile Tansel Gündüzseli, aynı yıl 22 Haziran tarihinde istifa ederek Organik Gizem Fabrikası’nın “Bentderesi’nden Hallice Kulübe”sinde işe başlamıştır. İki eski işçisiyle birlikte üretimini %300 artıran Genel Müdür Ekrem Azözkeser, mevcut kulübeyi büyütmek adına dönemin Adalet Bakanı’ndan temel yatırımlar ve bina inşaatı için yüklü miktarda ödenek almıştır. İşçilerin fabrikada imal ettiği ülkenin ilk gökdeleni bir hata sonucu montaj noktalarından kırılarak Ankara Kalesi’nin bulunduğu yerden Hacı Bayram’a yuvarlanmış, ufak bir düzenlemeyle bu parçaların tamiri ve ardından Genelev olarak hizmete alınmasına karar verilmiştir. Ayrıca anayolun altındaki eski çaya bir tünel kazılarak fabrikanın imalat faaliyetlerine yer altında, dere hizasında devam etmesi kararlaştırılmıştır. Fabrika 1976 yılında taşındığı “Dere Hizasındaki Gizemli İmalathane”de 2003 yılına kadar faaliyetlerini iki işçisi ve bir genel müdürü ile sürdürmüştür.
