Roland Barthes neyi savunur?

Barthes öldü; ve tembel okuyan, biçimlerden uzaklaştı, didaktizmin tohumunu rahmine attığı manifestolarda mutluluğa şevkle tutundu; Barthes öldü ve okuyucu beynini kapattı anlam mücadelesinde noktalı virgüllerin biçimsel gizemini çözme savaşında; tanrı kıldı yazanını ve kaderine biat eyledi.

Üstelik ölüm 1980’de vurdu anlamın okuyandan okuyana farklılaşması sürecini. Bir ip ve bir kuşak mücadelesi idi, bel altı göndermelerin gramatik ‘sistem çekiminden’ kaçım savaşı; yapının didaktizmi dikte ettiği pastoral natürmortlarda, aptal okuyucuya akıttı tohumsuz döllerini.

Barthes öldü ve realizmin yapının altındaki görüngüyü arayış mücadelesi sonunu buldu: bir mezar taşı kırıldı ve yerine aptal bireyden devşirme okuyucu oturtuldu:

-“Siktir et kuralları ve akademiyi, mevcudu, aşkın devrimci yükselişindeki onurlu ve sadık kullarda yarattığın onur üzerinden aktar sadece; lağımlar akar nasılsa ve bok çukurları ‘onur’ ile ‘ahlak’ arasındaki beyinsize dikte eder nasıl olsa ‘istenen’i. Sen sus ve anlamı tek yollu yarat; yapının tanrısı ol!”.

Basit ikilikler üzerine konumlandığın düşüncen ile sığlaştır fenomenlerdeki altyapıyı; olsa da her kelime ve her kelimenin konumu ideolojik, yanlış bilincin yabancılaştığı kendisinden aşikar ki farklıdır. Sen ki, ide’nden ayrışmadan uzaklaştığın yolculukta, nesnelerin farklı biçimlerde tasavvur edilmesini bozunum olarak görmeye devam et; Barthes öldü nasıl olsa.

Mevlana aşık diye mevlaya, ibneliği biçimsel bir hoşgörü nesnesi kılma entellektüelizminde. “Öyle olduğu için öyle”nin saflığı, biçimden yalıtılmadan bastırılamaz kendi öz yabancılaşmasından asla. Bir şey, atfedildiği biçimini, bozunmak için gözlerinin önünde sergiler sadece. Bozunma: anlık biçimsel konumun yeni anlamlara ihya olacağı bir serüvenin başlangıcıdır sadece. Ortada kalan sorun, fenomenolojinin, realizmin veya yapı sökümün ifade ettiği biçimlerin aslında farklı bir ifadenin yansıması olduğu sadece; tek yakalamak gereken biçimin yabancılaşma süreci ve sürece verilecek anlam: bütünüyle okuyana ait olan anlam.

orijinal yayın tarihi, 2012 ekim